سایه نویسی پدیده ای است که بیشتر مقامات مسؤلی که سودای مطرح شدن دارند از آن استفاده می کنند. «حسین آقایی» در یادداشتی کوتاه به این پدیده اشاره می کند که خواندنش را به شما توصیه می کنیم.
بسیاری از آثاری که خلق میxadشوند و با نام نویسنده xadا ی منتشر میxad شوند ممکن است توسط شخصی که نامش روی کتاب است نوشته نشده باشند و فرد دیگری از سوی این نویسنده ی ظاهری به خدمت گرفته شده باشد و آن فرد دیگر اثر را برای او در ازای دریافت حق نگارش خلق کرده و به وی واگذار نموده باشد. ما ردّی از این نویسنده و خالق واقعی اثر که اثر نتیجه xadی تلاشش است نمیxad بینیم. این نویسنده xadی واقعی در فارسی«سایه نویس» نامیده می xadشود که این عنوان ترجمه xadی ghostwriter در زبان انگلیسی است.
رومن پولانسکی، کارگردان و فیلمساز بین المللی، در سال ۲۰۱۰ فیلمی با عنوان The Ghost Writer ساخت. فیلم در مورد نویسنده xadی به خدمت گرفته شده xadای است که دست به نگارش خاطرات نخست وزیر وقت انگلستان می xadزند. این نویسنده هنگام نگارش به رموزی پی می xadبرد که باعث دردسرها و خطرات جدی برای وی می xadشود.
سایه نویس
می xadشنویم بسیاری از سیاستمداران، افراد با نفوذ، و چهرهxad های مطرح صاحب اثر هستد؛ بسیاری از آنان ممکن است خود دست به خلق اثر نزده باشند و از خدمات سایهxadنویسان بهره xadمند شده باشند. گفته میxad شود که دیکتاتور عراق صدام حسین سه رمان نوشته است. هرچند کسانی هستند که صدام را نویسنده کتابهایش می xadدانند، خود مردم عراق بر این قضیه تأکید دارند که آثار صدام سایهxad نویسی شده است. به علاوه، نویسندگی روحیه xadای لطیف و انسان xadدوست میxad طلبد.
به عنوان نمونه xadای دیگر، معروفxadترین کتاب دونالد ترامپ«هنر معامله» است. روی جلد این کتاب نام ترامپ و «تونی شوارتز» آمده است. این کتاب به دونالد ترامپ کمک کرد که به عنوان یک اسطوره تجاری شناخته شود و وی محبوبیت گستردهxad ای کسب نماید؛ حال آن که نویسنده واقعی آن همان«تونی شوارتز» است. «تونی شوارتز »بعدها از این راز پرده برداشت که او سایه نویس این کتاب ترامپ بوده است.

سایهxad نویسی به منزله یک شغل است که بسیاری از دانشxad آموخته xadهایی را که جذب مناصب دولتی و اداری و محیطxadهای آکادمیک نشده xadاند برای امرار معاش به خود جذب کرده است و ایرادی بر آن وارد نیست. در عوض، ایراد را می xadتوان برکسانی وارد دانست که خدمات سایهxad نویسان را وسیله xadی نویسنده جلوه دادنِ خود قرار میxad دهند و نگارنده این متن برای نامیدن این افراد، در اینجا و برای اولین بار، از لفظ «نانویسنده» استفاده میxad کند.
